DE INSPIRATIE VAN
Collega’s delen hun passie om jou te inspireren
‘Als ik een persoon kan helpen of inspireren, is mijn missie geslaagd’
Vrijwilligerswerk in Afrika zet Nicoline met beide benen op de grond
oprechte interesse
Nicoline Zaal reist bijna jaarlijks naar een land in Afrika om vrijwilligerswerk te doen. De SEH-verpleegkundige doet dit niet om de wereld te redden, maar om van elkaar te leren. ‘Als ik één persoon kan helpen of inspireren, dan is mijn missie al geslaagd.’
Nicoline werkt sinds 2019 als verpleegkundige op de Spoedeisende Hulp van Ikazia. Daarvoor werkte ze in het Haagse Bronovo-ziekenhuis en bracht ze maar liefst 21 jaar door bij Defensie als verpleegkundige. ‘Daar kreeg ik steeds meer bureauwerk en dat paste niet bij mij,’ vertelt ze. ‘Ik houd van dynamiek. Op de SEH van Ikazia weet je nooit hoe je dag eruitziet. Het is een gezellig team en omdat we in Rotterdam-Zuid zitten, kom je van alles tegen. Diverse nationaliteiten, culturen; dat maakt het werk zo leuk.’
Scroll door ⬇︎
Eerste keer naar Afrika
Tijdens haar tijd bij Defensie nam Nicoline 2 maanden onbetaald verlof om naar Ethiopië te gaan. Daar hielp ze in een lokale gemeenschap met gezondheidsvoorlichting en ondersteunde ze verpleegkundigen. ‘Dat vond ik zo bijzonder dat ik meteen wist: dit wil ik blijven doen.’ Ook bij Ikazia weet ze te regelen dat ze ieder jaar onbetaald verlof kan opnemen via haar overuren. ‘Ik werk 3 dagen en doe dan iedere week een dienst extra. Zo spaar ik dagen op om in het laagseizoen en buiten de vakanties naar Afrika te gaan.’
Na Ethiopië volgden onder meer Kenia, Sierra Leone en Ghana. Voor haar vrijwilligerswerk krijgt ze meestal kost en inwoning, maar financieel levert het niets op. Integendeel. ‘Het kost juist geld. Ik spaar ervoor, omdat ik het belangrijk vind om te doen. Als ik daar door de week werk, ben ik in het weekend vrij en kan ik het land ontdekken. Als vrijwilliger kom je op plekken waar toeristen nooit komen. Je ziet hoe mensen leven en hoe de zorg werkt. Vaak moet je met heel weinig middelen toch iets voor elkaar krijgen.’
Scroll door ⬇︎
Niet alles is vanzelfsprekend
Juist die verschillen maken diepe indruk. Nicoline: ‘In Nederland vinden we het normaal dat je een ziekenhuis binnenloopt en geholpen wordt, of je nu verzekerd bent of niet. In veel Afrikaanse landen werkt dat anders. Kun je niet betalen, dan krijg je geen behandeling.’ Ook de beperkte middelen zijn soms confronterend. ‘Je wilt een patiënt zuurstof geven, maar er is geen stroom. Dan houdt het op. Dan besef je hoe luxe wij het hebben. Het zet je echt met beide benen op de grond. We mopperen in Nederland veel op ons zorgsysteem. Soms terecht, want dingen kunnen altijd beter. Maar ik weet ook hoe het anders kan zijn.’
Afrikaanse kleuren
Nicoline neemt ook een stukje Afrika mee naar huis. Naar haar dagelijks leven, maar ook naar haar werk. In Ikazia verkoopt ze spullen die ze maakt van de kleurrijke stoffen die ze bij lokale ondernemers in Afrika koopt. ‘Het begon met een kussen voor op de bank, maar inmiddels maak ik, samen met mijn schoonmoeder, tassen, sleutelhangers en keycords. Ik ben zo dol op die vrolijke prints en kleuren.’ Op de jaarlijkse kerstmarkt in Ikazia zijn de creaties van Nicoline inmiddels een begrip. En ook heeft ze op de SEH een tas staan met spullen die ze verkoopt. ‘De opbrengst neem ik dan weer mee naar het volgende project om de mensen daar te ondersteunen.’
Dagelijks bewuster
Haar vrijwilligerswerk heeft invloed op haar dagelijks leven thuis. ‘Ik ga bijvoorbeeld veel bewuster om met water. Als ik eieren kook, gebruik ik het afgekoelde water voor de planten. Ik douche kort en laat de kraan niet onnodig lopen. Wanneer je hebt gezien dat mensen in Afrika soms ontzettend lang moeten lopen voor 1 jerrycan water, ga je daar vanzelf anders naar kijken.’
Verschillende projecten
Nicoline hoopt iedereen te inspireren met haar verhaal. Want vrijwilligerswerk hoeft niet alleen medisch te zijn. ‘Je kunt projecten zoeken met dieren, met kinderen, op een school of in een wildpark. Iedereen kan iets bijdragen. Ik zeg altijd tegen mensen: ‘Als je maar niet denkt dat je de wereld kan verbeteren, want dan kom je van een koude kermis thuis. Ik doe dit niet om de wereld te redden, maar ik leer van hen en zij leren van mij. Het gaat erom dat je openstaat voor andere mensen en een andere manier van leven.’